دو رباعی زودآمد (بدیهه) دیگر پیشکش شما عزیزان. امیدوارم عیش عید شما را تبدیل به طیش اندوه نکرده باشم: شمشیر سیاهاز پیکر ماه نو کفن میجوشدخون از دل رگرگ وطن میجوشد یارب ز چه از خوان اهورایی توشمشیر سیاه اهرمن میجوشد! انتحاری ای تشنۀ حوض کوثر و باغ بهشتای محو غلام و حوری پاکسرشت وقتی که ز انتحار؛ بیدار شویبر زیر سرت نمیگذارد کس؛ خشت فضلالله زرکوب چهارشنبه اول عید فطر 1395 خورشیدی - کوپنهاگن

دوستان "کانون فرهنگی مهتاب" از دومین شب عید رمضان تجلیل و آن را با عکسی یادگاری مانند دستهای از پروانهها دور شمع پرنور استاد فدایی؛ ماندگار کردند. البته تعداد زیادی از همیشگیان کانون در این عکس حضور ندارند و حتمن در دید و بازدیدهای عید؛ گیر افتادهاند. دیدن این تصویر موجب شد که من نیز با زودآمدی (بدیهه) حضور خود را در جمع این فرهنگیان فرهیخته نشان دهم: عید مهتابیان جمع مهتابیان منظم باددلتان بیکدورت و غم باد کاج سرسبز باغ عیارانتا جهان هست شاد و خرم باد سربدار سرود آزادینغمهخوان باد تا که عالم باد پیر خندان؛ فدایی هرویجام در کف به مسند جم باد

شناسنامۀ جعلی کافی است سکوت! خر حسابم نکنیدوادار به گفتن جوابم نکنید با پنج هزار سال؛ سالاری شرقافغان شترچران خطابم نکنید پنجشنبه 14 مردادماه (برج اسد) 1395 خورشیدیکوپنهاگن

سه کوتاهۀ سهگانی1 - و سرانگشتان چه نجابتیبَرش خواهد زدخلوت از درونترکیدۀ این چینی را؟2 – چوپان - هرچند موسا –چگونه رام خواهد ساختگرگی را که جز خونخوارگی نداند!3 –گوسپندی که بر گزیده استگرگ را به چوپانیعصای موسا را نیز خواهد بلعید فضلالله زرکوب چهارشنبه بیستم مردادماه (برج اسد) 1395کوپنهاگن

یار موافق یاری که موافق است جانم به فداشچشمش به دل و مردمک چشمم جاش بر پای رفیق خوب؛ بفشان گوهربر چشم رفیق بدگهر خاک بپاش فضلالله زرکوب

استطاعت حاجیا! حجِّ تو مقبول و عبادت مبرورکه شدی شاملِ ألطافِ خداوندِ غفورنِیَّت و تَلبِیَه، إحرام به میقات حبیبآفتابِ عرفات و مهِ مشعر مأجوررمی و قربانی و تقصیر و طوافت با سعیشب و بیتوته به صحرای منایت مشکورمن نگویم که چرا رفتی و چون بر گشتی؟چشمِ بیخوابِ ملامتگر و بدخواهِ تو کورخواهم از مالک آن خانه که در باغ بهشتکندت با صفی از حوری و غلمان محشور پشتِ سر؛ خیلِ غلامان و فرا رو؛ حوراندستِ غِلمان دهدت مالش و ماساژت حوربر لبِ جویِ عسل سایۀ طوبی ممدودمرغِ بریان به طبق؛ میوۀ نوبر موفورچارسو باکِرَگانِ عُرُباً أَترابادر أَباریق؛ شرابی که مِزاجش کافور*

تنگ غروب چون تنگ غروب؛ زرد زردم بیتوچون قطب جنوب؛ سرد سردم بیتو ترسم که دم نبودنت ای خورشیددر سینه بخشکد دم سردم بیتو فضلالله زرکوب دوشنبه 12 مهرماه(برج میزان) 1395 خورشیدی